OmegaZero

 

       ... กลิ่นกาแฟหอมกรุ่น โชย ออกมาจากร้านแห่งนั้น ข้างหน้าจัดทำเป็นสวนหย่อมเล็กๆ

 

       ประดับด้วย ดอกไม้ และต้นไม้ ขนาดกลาง มีศาลาเล็กๆ อยู่ถัดไป ...

 

        "นาย นั่งตรงไหนดี" หลังจากจอดรถ เธอก็เดินหาที่นั่ง ที่ต้องการ ... "เราว่าตรงนี้แหละ"

 

         ผมชี้ไปที่ นั่งข้างๆ ศาลาเล็กๆ ... เรา เข้าไปสั่ง เครื่องดื่ม ข้างในร้าน แล้วออกมานั่ง

 

          โต๊ะ ที่เลือกไว้ รอบๆ โต๊ะนั้น มี ทางน้ำให้ปลา สีสวยมากมาย ว่ายผ่านไปผ่านมา

 

           "นาย ฟังเพลงนี้หรือยัง" เจ้าของมือเล็กๆ ถามพร้อมกับ ยื่น หูฟังให้กับผม

 

           ... ผมได้ฟังเพลง แปลกๆ ที่ไม่เคยฟังมากก่อนมากมาย ระหว่างนั้นเธอก็เดินถ่ายรุป

 

            อย่างมีความสุข ... เล่นกับปลา ... กินขนม ... ถ่ายรูปผม ... เธอ ... เรา ...

 

            เมื่อ พักจนพอใจแล้ว เราก็ ไปยังจุดหมายต่อไป ... จุดหมายที่ ผม เก็บไว้เป็น

 

             ความลับ กะให้เธอแปลกใจ ....

 

            to be continue

 

       เรามาถึงห้างสรรพสินค้าแห่งนึง ผมเลี้ยวเข้าไปที่ลานจอดรถ พร้อมกับ หาเหรียญ ห้าบาท

 

   เพื่อจ่ายค่าจอดรถ "ไม่เป็นไร เราออกเอง เหร๊ยญเราเยอะ" เธอพูดพร้อมกับควานหา เหรียญ

  

    ในกระเป่า สะพายใบน้อย ในที่สุดก็เจอ เหรียญจำนวนนึง

 

     "อะ แต่ไม่ให้เหรียญ สิบนะ เราจะเก็บไว้ ซักผ้า" ผมหัวเราะเล็กน้อยก่อนที่จะรับ เหรียญ ห้าบาท

 

     จากมือ เล็กๆนั้นมา "เอาก็เราต้องหยอดเหรียญซักผ้านิน้า" เธอพูดอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส

 

      ผมอมยิ้มแล้วคิดว่า เธอชั่งน่ารักเสียจริง ... พอจอดรถ เรียบร้อย เราก็เข้าไป ในห้างกัน

 

      เธอตรงไปที่แผนกแว่นกันแดด แล้วเลือกเฟ้น หาอันที่เธอชอบ

 

       จากนั้นเราก็ยัง เดินไป ดูร้านอีกหลาย แห่ง ก่อนที่เธอจะซื้อขนม ติดมือไปไว้กินระหว่างทาง

 

       เมื่อเธอเที่ยวจนพอใจแล้ว เราก็ออกจากห้างเพื่อไปยัง จุดหมายต่อไป

 

       " ไปที่ไหนต่อนะ นาย" เธอถาม เพื่อที่จะเตรียมตัว " อืม ไม่บอก หุหุ อ่อ เราต้องไปที่นั้นก่อนนะ "

 

       ผมนึกขึ้นได้ว่า จะผ่านสถานที่แห่งนึง ซึ่ง เธอบอกไว้ว่าต้องการจะไป " อ่อ ใช่ๆ ไปที่นั้นก่อนก็ดี นะ"

 

      เราจึงออก เดินทางต่อไป ผมคุยกับเธอ ระหว่างทางอย่างเพลิดเพลน ราวกับคุ้ยเคยกันมาก่อน

 

      ... ทั้งๆที่เราพึ่งเคยเจอกัน ครั้งแรกเท่านั้นเอง ...

 

       ผมเพลินมากไป จน เลยซอยทางเข้าไป "นาย ซอยนี้ " "อ่าวหรอ แหะๆ"

 

      ผมทำอะไร เปื่นๆ ต่อหน้าเธอจนได้ แต่นั้นก็เป็นนิสัย จริงจริงของผม

 

      ... น่าเสียดาย เราไม่พบจุดหมาย ในซอยนี้ ... แต่ว่า เธอเหลือบไปมองเห็นที่แห่งนึงเข้า     

       

        ป้ายกลม กลม แขวนไว้ที่หน้าร้าน แสดงให้เห็นชัดว่า เป็นร้านกาแฟ

 

         ... " นาย เราจะเข้าร้านนี้ อะ เราจะเข้าร้านนี้ " ...

 

                     to be continue

 

 

 

      ดวงตาใสใส ของเธอ จับจ้องมา ยังผม ... แล้วเบิกกว้างขึ้น "นาย หวัดดี"

 

      ผม ไม่รีรอ ที่จะ นั่งลง ฝั่งตรงกันข้ามกับเธอ ... เราคุยกัน มากมายหลายเรื่อง ....

 

      ... ผม ยังไม่กล้าที่จะ สบตาเธอ ... ยังไม่กล้าพอ ...

 

      แต่เมื่อผ่านไปได้ซักพัก ผมก็พอจะมีความกล้าที่จะ มอง ใบหน้า วงรีรูปใข่ ที่งดงาม

 

      สบตากับเธอเล็กน้อยก่อนที่จะ ก้มลงไปกิน ขนมของเธออย่างไม่เกรงใจ

 

      ในที่สุดเราก็ตกลงกันได้ว่าจะไป ที่ไหนกันต่อ ... ผมมองหน้าเธอนิดนึง ก่อนที่จะลุกขึ้น

 

       แล้วเดินนำไปก่อน ... ผมแอบมองเธอเล็กน้อย ... กำลังสวมแว่นตากันแดด สีดำ

 

       รับกับใบหน้า  ร่างเล็กเล็กของเธอขยับลุกขึ้นออกจากโต๊ะพร้อมกับ บ่น

 

       "นายสูงเท่าไรเนี้ย" ...  ผมยื้มรับแล้ว ตอบไป ...

 

        เราขี่มอเตอร์ไซด์ ออกไป ทามกลางแสงแสดอันร้อนแรง ของ เดือน มีนาคม ...

 

        "ร้อนจัง" ... ผิวบางบาง ของเธอคงจะแสบเพราะแดดร้อน เธอดึง ฮูดของเสี้อแขนยาว

 

         ขึ้นมา คลุมศีรษะ พร้อมกลับหลบไปด้านหลังของผม เพื่อหลบแสงแดด

 

          "ไปที่นั้นกันนะ" ผมพูดเป็นเชิงถามความเห็น เสียงใสใส ของเธอจึงดังขึ้นว่า

 

          " อืม ไปเลยยย "

 

       to be continue